Dinsdag 21 oktober 2025 - Herstel na mijn operatie en eerste dag naar huis

Pia
31 okt 2025
3 minuten om te lezen

Bijgewerkt op: 2 nov 2025

Ik had een slechte nacht 🥱😢. Ik had veel last van gas in mijn buik. Dat deed zó zeer, vooral boven in mijn buik en onder mijn ribben. Mijn buik was opgeblazen en ik mocht niet platliggen vanwege mijn maag. Mijn rug moest iets hoger liggen. Pfff… ik kon niet slapen, had veel pijn, en heb toen de verpleegkundige gebeld om te laten komen. Ik kreeg alleen paracetamol, meer niet.

Ik keek af en toe tv en viel steeds even in slaap, maar ik vond het niet fijn om te slapen. Ik voelde me daar ook niet veilig. Dat komt door mijn angststoornissen.

Ik werd vroeg wakker en heb weer op de alarmknop gedrukt om de verpleegkundige te laten komen. Ik mocht nog niet alleen naar de wc lopen, dus kwam ze me helpen.

Het ging goed op de wc, ik liep héél voorzichtig — net als een oud vrouwtje. 😂

De verpleegkundige zei: “Goed zo, goed zo! Ik mocht even alleen lopen door de gang — op en neer lopen is goed om het gas kwijt te raken, dus ja, scheetjes 🤭

Tussendoor hield ik pauze. Ik dronk veel water, meer dan twee liter (zie foto met het schema hoeveel milliliter ik heb gedronken). Dat moest ook. Ik kreeg mijn eerste drinkbouillon (zie foto).

Daarna ging ik weer wandelen door de gang, die zeker twintig meter lang was. Na het wandelen maakte ik foto’s van mezelf, om te laten zien hoe ik eruitzag na de operatie (zie foto’s). Eigenlijk durfde ik dat niet, maar voor deze blog wilde ik eerlijk zijn over hoe ik me voelde. Ik schaamde me dood 🙈🙊💪🏻

Daarna ging ik naar de verpleegkundige om te vragen wanneer ik naar huis mocht. Ze zei: “Rond 10.00 uur mag je naar huis.”

Ik heb meteen geappt naar Peet om dat te zeggen, en Peet heeft Roxana gebeld. Roxana en Peet kwamen mij ophalen. Ze zeiden dat ik er goed uitzag en alert was na de operatie 💪🏻💪🏻

Ik was wel echt moe, ook geestelijk. Ik wilde alleen nog maar in mijn eigen bed slapen 💤

Toen we thuis waren, ging ik meteen naar bed. Toen ik op mijn matras lag, zei ik tegen mezelf: “Eindelijk... Mijn eigen bed. Ik voel me veilig 🔐.”

Binkie ging ook met mij mee naar bed. Samen lagen we knus en ik knuffelde hem lang. Plotseling begon ik te huilen 😭 — het was een emotionele achtbaan. Ik was geestelijk en lichamelijk uitgeput, had veel pijn en verlangde alleen nog maar naar rust, rust, rust.

Ik heb een paar uurtjes geslapen, dat had ik echt nodig. Ik werd wakker van de pijn 😢 en heb een zetpil met paracetamol genomen.

Daarna heb ik veel gerust.

De tv stond aan, met de open haard en kaarsen erbij — love it 😍Dat geeft mij rust en ontspanning.

Ik had geen zin om te bloggen... ik kon niet helder denken. Ik had het even moeilijk, dus ging ik lekker op mijn mobiel spelen.

Later ben ik gaan douchen en wilde ik toch weer foto’s maken van mezelf voordat ik ging 🚿

Maar ik voelde me niet op mijn gemak. Ik schaamde me dood 🙈😶Ik voelde me lelijk 😢 (zie foto’s 🙈).

Toch heb ik heerlijk gedoucht. Ik heb ook flink gehuild onder de douche 😢.

Vandaag heb ik soep gegeten, kwark en warm eten (allemaal gepureerd). Ik moet twee weken lang vloeibaar, pap en gepureerd eten — zes keer per dag. Zie mijn schema hieronder:

08.00 – Ontbijt -

Brinta of havermoutpap met melk, met thee of koffie of cappuccino (eindelijk cappuccino 🥰)

10.30 – Tussendoor

Yoghurt met sinaasappel en lijnzaad (gepureerd)

13.00 – Lunch

Soep

16.00 – Tussendoor

Kwark met fruit

18.00 – Warm eten

Alles gepureerd (zonder vlees, ik lust alleen wel gehaktbal en vissticks en america filet en ben soort vegetarisch. Ik leg wel uit waarom in apart blog)

20.00 – Tussendoor

Yoghurt met fruit

💧 En natuurlijk twee liter water per dag en verschillende theetjes 🍵

Ik ging vroeg slapen. Ik was zo kapot — emotioneel én lichamelijk. Mijn lichaam had rust nodig, mijn hoofd ook.

Tot de volgende update 💫